Een broccoli microgreen is een broccoliplantje van ongeveer tien dagen oud. Twee blaadjes, een dun steeltje, meer niet. Het is het stadium waarin de plant alles wat hij nodig heeft nog in zichzelf draagt, voordat hij uitgroeit tot de bekende groene roos in de supermarkt.
Dat plantje persen we. Dat is het hele recept.
De plant is het recept
De meeste shots in het schap zijn een formule. Een basis van sap of water, aangevuld met poeders, extracten en losse nutriënten, en vaak nog wat appel of sinaasappel om het drinkbaar te maken. Op zichzelf is daar niets mis mee, maar je weet dan niet meer precies waar je naar kijkt.
Wij doen het andersom. We beginnen bij de volledige microgreen en halen er niets uit en voegen er niets aan toe. Geen water, geen fruit, geen concentraat. Wat je proeft is broccoli, en dat proef je ook. Kruidig, een beetje scherp, groen. Niet iedereen vindt dat meteen lekker. Dat vinden wij eerlijker dan een smaak wegwerken met appelsap.
Waar broccoli microgroenten om bekend staan
De stof waar broccoli in onderzoek het vaakst mee wordt geassocieerd is glucorafanine. Dat is een van nature aanwezige plantenstof uit de groep glucosinolaten, die je in de hele koolfamilie tegenkomt: broccoli, spruitjes, boerenkool, rucola.
Bij het kauwen of persen komt de plant in contact met zijn eigen enzym myrosinase. Dat enzym zet glucorafanine om in sulforafaan. Het is precies dat proces dat de scherpe, mosterdachtige toon geeft die je in een broccoli shot terugproeft. Die bitterheid is geen bijproduct — het is de plant die zijn eigen chemie doet.
Wat dat vervolgens in een mens doet, is een vraag die nog volop wordt onderzocht. Wij doen daar geen uitspraken over. We vertellen liever wat er in de fles zit dan wat het met je zou moeten doen.
Van bak naar fles
Onze broccoli microgroenten kweken we zelf. Zaad, water, licht, ongeveer tien dagen tijd. Geen aarde die meegaat in het eindproduct, geen bestrijdingsmiddelen.
Na de oogst gaat het snel:
- Persen. Koud, zonder toevoeging van water. De pers draait langzaam, zodat er zo min mogelijk warmte ontstaat.
- Afvullen. Direct in de fles van 30 ml. Geen tussenstap, geen opslagvat.
- Invriezen. Binnen twintig minuten na het persen gaat het shot de vriezer in.
Die twintig minuten zijn een bewuste keuze. De alternatieven zijn pasteuriseren, hoge druk of conserveermiddelen. Allemaal manieren om een product houdbaar te maken die verder ingrijpen in de plant dan ons lief is. Diepvries is simpeler: je zet de tijd stil in plaats van het product te bewerken.
Thuis haal je een shot uit de vriezer en laat je hem een paar minuten staan. Of je drinkt hem half bevroren — dat maakt de scherpte een stuk milder. Veel mensen beginnen daar liever mee.
Gemeten, niet aangenomen
Er staan mooie tabellen op internet over wat broccoli microgroenten zouden bevatten. Die gaan over broccoli microgroenten in het algemeen, gekweekt onder omstandigheden die niet de onze zijn.
Wij laten onze eigen shots onafhankelijk analyseren. Wat daaruit komt, is wat we communiceren. Niet meer, en ook niet minder. Als een uitkomst tegenvalt, is dat informatie waar we zelf iets mee kunnen — over het zaad, de kweekomstandigheden of het moment van oogsten.
Dat is trager dan een tabel overtypen. Het is ook de enige manier om te weten waar je het over hebt.
Voor wie is dit shot?
De broccoli shot is de meest uitgesproken van de drie. Als je wilt weten waar wij voor staan, begin je hier.
